donderdag 11 september 2008

Pantip en Platinum

Gisteren zijn we met een Tuk Tuk door een groot deel van de stad gereden op weg naar een straat, waar enorm veel muziekwinkels naast elkaar zitten en zelfs in de zijstraten. Ik heb daar flink inkopen gedaan, bij een en dezelfde winkel en de eigenaar begon zelf per artikel de prijzen te verlagen. Het is al alsof je alles koopt voor inkoopprijzen en dan gaat de prijs nog eens naar beneden. Ik heb geen gitaren gekocht, maar onderdelen om mijn gitaren op te knappen en 2 zware gitaarbeugels voor aan de muur. Maar 3 Euro per stuk en daar ging dan weer van af.

Gisteren was het mooi weer, maar vandaag is begonnen met regen. 's Morgens ontbijten we in een restaurant naast het hotel, met coupons van ons hotel. Ons hotel is tamelijk nieuw, oktober 2007 pas geopend, gevonden via tripadvisor en de recenties waren enorm positief. Alles is goed aan dit hotel, heel erg schoon en we zijn heel erg tevereden.

Na het ontbijt gingen we terug naar het hotel en toen gebeurde er iets wonderbaarlijks. De Thai lijken natuurlijk heel erg op elkaar, maar Christine vroeg plotseling aan een van de receptionistes of haar collega voorheen in een ander hotel heeft gewerkt. Deze was op dat moment bezig met andere gasten en vervolgens werd ze er bij betrokken. Christine vroeg aan haar of ze bij Forum Park Sathorn had gewerkt en haar mond viel open, waarop ze vroeg, do you recognize me?
Het bleek dus het geval te zijn. We praten over November 2005, bijna 3 jaar geleden. Hier wonen 12 miljoen of meer mensen in Bangkok, dus best wel knap om er eentje uit te pikken. We hebben bovendien in ettelijke hotels en guesthouses gelogeerd en dat sinds 1991. Ik viel zelf bijna achterover. Ik dacht eerst nog, vast een stomme vraag. Aan de andere kant weet ik uit ervaring dat ze een heel goed geheugen heeft. Komt van rijst eten en niet van aardappels, zegt ze.

Straks gaan we naar Pantip Plaza, dit is een IT warenhuis, de grootste van Zuid-Oost Azie en nu vlak bij ons om de hoek. Hier laten we DVD's branden, vooral muziek DVD's voor slechts 1,60 Euro per stuk. Platinum Plaza is een warenhuis van 7 verdiepingen met voornamelijk dameskleding, schoenen en handtassen. Hier zie je veel Locals winkelen. Dit is het voordeel van regelmatig Bangkok bezoeken, zodat we precies weten waar we moeten zijn, om onze inkopen te doen.
Morgen gaan we naar Sampeng Market in Chinatown. Hier koop je het voordeligst en je vindt er hele leuke spullen. We willen Weekend Market vermijden omdat het meestal heel erg druk en heet is. Op Sampeng Market koop je alles voor groothandelprijzen. Deze keer doen we geen sightseeing tours in de omgeving, want het weer is onvoorspelbaar en we zijn eigenlijk al bijna overal geweest. Toch blijft Bangkok boeien en het is een ideale tussenstop om andere landen te bezoeken.

Dit wordt waarschijnlijk onze laatste blog, of er moet nog een gelegenheid, of iets om te melden,
komen. We vinden het jammer dat we de taal niet spreken en we hebben hier ook nog geen vrienden. Maar we hebben al wel een prive tuk tuk chauffeur die bijzonder goed Engels spreekt. Zijn naam is Chock. Meestal nemen we de skytrain (ideaal vervoersmiddel) en rivertaxi (spannend) om naar Sampeng Market te gaan, maar nu gaan we waarschijnlijk met Chock, ook een belevenis. Vlak bij Sampeng Market is een bloemenmarkt, orchideen, jasmijn in alle kleuren en een oud aandoend gebouw, Siam City, waar het lekker koel is en genoeg te beleven.

Tot ziens maar weer

Geen opmerkingen: