Ondanks dat ik vaak naar Indonesië of Thailand ga, heb ik zelf nog nooit van dit fruit gehoord of geproefd. Christine kent het natuurlijk al haar leven lang want in Medan zijn ze volop verkrijbaar.
Zelf krijgt ze het regelmatig van een vriend die bij de catering werkt, ik zie ze dan in de koelkast liggen en ik zie haar het ook vaak eten. Nooit had ik de behoefte om het te proberen, immers onbekend maakt onbemind. Christine kent heel veel soorten fruit en groenten, het voordeel van in Azié te zijn geboren en getogen zegt ze weleens. Afgelopen Vrijdag toen ze de Grenadilla aan het eten was, vroeg ze of ik een klein beetje wilde proeven en ik zei zomaar ja, dus snel haalde ze een lepeltje uit de la en heb ik op haar aanwijzing een klein beetje uitgeschept en in mijn mond gedaan. Christine bleef maar zeggen...slikken..slikken en niet bijten of kauwen.
Wow...een heel nieuw wereld ligt voor mij open. Het was enorm fris en zoet maar de zaadjes voelde wel raar in de mond. ..vooral toen ik er op ging kauwen.
Niet kauwen, niet kauwen...zei ze steeds.
Na dat ene lepeltje, krijg ik een hele vrucht van haar die ik met heel veel plezier heb opgegeten. Jammer voor Christine, want nu moet ze het met mij delen.
Hieronder volgt de uitleg ;
De zoete passievrucht is de vrucht van de klimplant passiflora ligularis. De vruchten rijpen van groen via geel naar oranje met witte stippen. De gladde, harde maar broze schil verkleurt echter snel naar bruin (bederf). De vruchten zijn bolvormig tot ovaal en 6 tot 10 bij 4 tot 7 centimeter groot. De smaak van de grijzige, glazige zaadmantels is zoet en aromatisch kruisbesachtig. De zwarte zaden kunnen met de zaadmantels worden opgegeten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten