zaterdag 23 augustus 2008

Taxi-rit Rome

Vorig jaar September waren we van plan om naar Praag te gaan. Tot onze reis behoorde een bezoek aan mijn schoonzusje en zwager in Wiesbaden en vandaar zouden we met een verzorgde reis naar Praag vertrekken. Echter vanwege te weinig deelnemers ging deze reis niet door.
Op zoek naar alternatieven stuitten we op een aanbod van Ryan Air, waarmee je voor € 65,- per persoon naar diverse bestemmingen in Zuid-Europa kon vliegen, dus regelde Christine nog even vlug een 5-daags bezoek aan Rome. Ze vond een leuk appartement op 300 meter van de St. Pieter Basiliek, heel prettig geprijsd en het lukte haar om deze voor ons te boeken. Aan de verhuurder heeft ze gevraagd een taxi voor ons te regelen en dat kon voor € 30,-

Eenmaal aangekomen op het vliegveld van Rome stonder er hele rijen botergele Fiats met een bordje Taxi er op, echter er stond slechts één luxe Mercedes Station, met notenhouten dashboard en daar voerde de taxi-chauffer ons naar toe, die ons had staan opwachten in de aankomsthal. We verlieten het stationsgebouw omstreeks 08.30 uur, dus nog tijdens de spits van deze metropool. Langs de weg was het een drukte van jewelste en al snel maakte de taxichauffer gebruik van zijn talent voor het vinden van sluiproutes en hebben we enorm veel straatjes doorkruisd om tot het centrum van Rome binnen te dringen. Daarna konden we gemakkelijk onze weg voortzetten en ons adres bereiken. Dit was een leuke rit om Rome te ontdekken en onderweg zagen we o.a. de nieuwste Fiat 500.

Het appartement op de 5e verdieping was heel erg schoon en keurig ingericht en we woonden midden tussen de uiterst vriendelijke bewoners van het appartementen gebouw. De verhuurder, "Gianni" was een hele aardige en rustige Italiaan van onze leeftijd. Hij heeft werkelijk heel goed voor ons gezorgd en was iemand voor wie gezondheid heel belangrijk was. Dus we kregen iedere ochtend een goed verzorgd ontbijt met een heerlijke "snee" verse warme pizza, capuccino, royale plak zelf gebakken cake, jus d'orange en een toetje.
In een paar dagen hebben we ontzettend veel gezien van Rome en het is best goed te voet te doen. Net zoals wij, liepen er talloze toeristen met plattegronden met bezienswaardigheden door de stad rond. Maar goed dat er vrijwel geen stront op de straat lag zoals in Holland, dus je kon lekker lang op de kaart gefocust blijven. Strategisch zaten we heel goed, want iedereen kon je de weg naar huis, het St. Pietersplein, wijzen. Echter we konden onze weg in Rome heel goed vinden en zijn niet één keer verdwaald.
Aan al het leuke komt een keer het eind, dus één dag voor ons vertrek heeft Christine wederom aan Gianni gevraagd een taxi voor ons te regelen. De volgende dag om 05.45 kwam Gianni, die werkelijk voortreffelijk voor ons heeft gezorgd, onze dagelijkse ontbijt brengen en toonde alle geduld van de wereld. Tijdens ons ontbijt belde de taxichauffeur aan en Gianni regelde nog even 10 minuutjes voor ons om het ontbijt te nuttigen. Daarna begaven we ons met onze bagage naar de begane grond. Gianni verrastte mij om 06.15 uur door afscheid van mij te nemen met een maffia kus. Hij omhelsde mij, drukte mij stevig tegen hem aan en gaf mij een zoen op de wang. Nog net van het warme afscheid bekomen, vielen mijn ogen op de enorm mooie Jaguar die voor het gebouw stond. Even later stapte de taxichauffeur uit de limousine en sprak Gianni toe, die een vriend van hem bleek te zijn. Vervolgens verdwenen onze kleine trolley in de ruime laadruimte en konden we plaats nemen in het luxe met leer uitgevoerde vervoersmiddel.

De chauffeur die het goed zou doen als dressman en/of playboy gaf ons een handje, stelde zich voor en zette de Jaguar in beweging. Ik wist nog niet goed wat mij te wachten stond en genoot er met volle teugen van. Zo erg zelfs dat ik niet eens op keek toen we het indrukwekkende St. Pietersplein passeerden. De straten waren leeg en al snel trapte de chauffeur het gaspedaal in op 100 km/u dwars door hartje Rome. Als ik het had geweten, had ik beslist een luier om gedaan:-)
Ik klamde mezelf vast aan mijn stoel en stond dezelfde doodangsten uit als bij de tandarts met een boor in zijn hand. Aan de andere kant was het best wel spannend. De chauffeur zelf was uiterst relaxed, terwijl hij in het donker met hoge snelheid door de stad raasde, hier en daar een stoplicht negerend. Toen ik "Nice Car" opperde, antwoordde hij "I am rich" en toonde mij zijn Rolex horloge. "Only I am almost 24 hours a day in this car".

De reis zette zich nog steeds met grote snelheid voort en op een gegeven moment meende Christine iets van de omgeving te herkennen. "Is this the Via Appia" vroeg ze. Deze weg komt al voor in de verhalen van de Romeinen, die hier de stad verlieten om de wereld te veroveren. "Yes, this is the Via Appia" was het antwoord, "there are many ghosts out here" Hij duidde op de uitgestrekte begraafplaatsen met pijnbomen aangekleed aan weerszijden van de met "kinderhoofdjes" bestraatte weg, waar ik een snelheid van ruim 80 km/u op de teller kon aflezen, gezien ik naast hem zat.

Al spoedig naderden we de snelweg naar de luchthaven en ging de snelheid weer omhoog. Auto's die van baan wilden verwisselen, haastten zich terug naar de eerste baan, bij het zien van het licht signalen spuwende donkerblauwe monster in de achterspiegel. Bij een rood stoplicht, haalden we de hele meut in over de verkeerde weghelft, om vervolgens op pole-postion te kunnen starten bij groen licht. Terwijl we over de snelweg scheurden, hoorden we een liedje van Madonna op de radio en meneer zong gewoon mee, met één hand aan het stuur en met de ander hand klikte hij in de maat. Blij en dankbaar dat we de rit overleefd hadden zei ik tegen de chauffeur, "that is quick", waarop de chauffeur antwoordde, "I am Michael Schumacher" en nam vriendelijk afscheid van ons. Dit ritje had slechts 15 minuten in beslag genomen, terwijl je volgens de reisgidsen in je handen mag knijpen, als je deze afstand binnen 45 minuten haalt met de taxi. Er viel een pak van me af, terwijl ik met nog knikkende knieen, de trolley het stationsgebouw in rolde.

Volgende keer als we naar Rome gaan, willen we wel weer met een luxe auto opgehaald worden en gaan zeker een beroep doen op Gianni. We kunnen jullie hem aanbevelen. http://www.ilcupolone.com/
Christine heeft nog een goed review over hem geschreven op "Trip advisor".




Geen opmerkingen: